The kiddos at our hostel...

Mittal Patel with nomadic children

The kiddos at our hostel…

How splendid they look in their white coats, their uniforms for a nursing course. Most of these children have been with us from a very young age. Rajal, Priyanka, Punam, Drashti, Neha, Rakesh, Parul, Roshni… We remember the times when they cried their heart out as they waved goodbye to their parents on arriving at the hostel after schools re-opened. “We do not wish to study take us back home, take us along with you…” they would chase their parents as they left the hostel premises.

And we would keep lecturing them on the importance and need to study, what would happen if they did not go to school while tears rolled down their eyes… All this crying and cajoling would continue for an hour following which they would make themselves comfortable in the hostel. And while chatting casually if we asked why the need for so much drama “Don’t know why it’s just that we missed home.” And when at home for holidays they keep calling us to inquire when the hostels would re-open? Why? Because they missed hostel…

Such sweet girls of ours, time flies, look how much they have grown.

 “We have your pictures, you as kids!!”

“Didi, please don’t show them to anyone!” they tell me while watching their younger selves on a computer screen.

Seventeen of these girls had been enrolled to Certified Course for Para-medical run by Shalby Academy and National Council of Paramedical, Delhi.

The girls have grown up, there are monetary expectations from home, there is also some pressure to marry them off. This course will help them find jobs quickly. Our dream is to make them financially independent. Along with the course, they do continue with their education. 

The fees to this course is Rs. 36,000 of which Shalby Hospital paid Rs. 16,000 and Rs. 20,000 was borne by VSSM with contribution from our dear Jayeshbhai and Darshil Rambhiya through their Apex Foundation and respected Jayprakashbhai Shah’s Valchand Engineering Alumni Group. We are immensely grateful for the support they have provided.

VSSM’s Dimpleben’s role to mentor the children to aspire for a goal and drive them to achieve it, she has relieved me from a lot of worries with regards to these children. It is she who efficiently handles (breaks her head) both,  the kids and their parents try to convince and explain to them why VSSM does what it does for the kids. With her Vanita, Bijol, Kokila, Vijay, Jay, Pravin…  the perseverant and hardworking team members VSSM is  proud to have.

Children, may almighty bless you with success and happiness, work hard and raise the name of your parents and work for the betterment of the poor and needy.

અમારી હોસ્ટેલમાં ભણતી ટાબર... 

સફેદ નર્સીંગના ડ્રેસમાં બધા કેવા મજાના લાગે.. આમાંના મોટાભાગના તો સાવ નાના નાના હતા ત્યારથી અમારી સાથે.. રાજલ, પ્રિયંકા, પૂનમ, દૃષ્ટ્રી, નેહા, રાકેશ, પારુલ, રોશની.. આમ તો મોટાભાગનાને નિશાળ ખુલે એ વખતે મા- બાપ મુકવા આવે ને મુકીને પાછા ફરવાનું કરે ત્યારે સાથે જવા આ બધા કેવા ઘમપછાડા કરતા. અમારે નથી ભણવું. મને લઈ જાવ.. ને ક્યારેક તો મા- બાપની પાછળ દોટ પણ મુકે...

આંખોમાંથી ગંગા જમના વહેતી હોય ત્યારે અમે ભણવું પડે, ના ભણીએ તો શું થાયના ભાષણ આપતા... જો કે આ બધુ સ્મશાન વૈરાગ્યુ જેટલું જ ચાલે કલાકમાં તો પાછા હોસ્ટેલમાં એકદમ સેટ.. પછી પુછીએ કે આવું કેમ કર્યું તો કહે, ખબર નહીં, ઘર બહુ યાદ આવતું હતું. પાછા આ બધા વેકેશનમાં ઘરે જાય પછી ફોન કરીને દીદી હોસ્ટેલ ક્યારે ખુલશે એ પુછી પુછીને માથુ દુઃખવાડી દે..

આવા મીઠડા ટબુડા... ફોટોમાં જુઓ કેવડા મોટા થઈ ગયા. અમે કહીએ તમારા નાનપણના બધા ફોટો અમારી પાસે છે ક્યારેય હું કામ કરતી હોવું ને ઓફીસમાં આવી જાય ને બતાવું તો શરમાઈ જાય..ને કોઈને બતાવતા નહીં હો દીદી એવું કહે...

આવી આ ટાબરમાંથી 17ને શેલ્બી એકેડમી સંચાલીત અને National Council of Paramedical, Delhiના જોડાણથી ડીપ્લોમા પેરા મેડીકલ સર્ટીફાઈડ કોર્સમાં અમે દાખલ કર્યા. 

હવે મોટા થયા ઘરના પણ એમની પાસેથી કમાઈને કાંઈ આપે એવી અપેક્ષા રાખે. દીકરીઓને લગ્ન માટે હા પાડવા ઘરમાંથી થોડું દબાણ પણ થઈ રહ્યું છે. ત્યારે આ કોર્સ થકી ઝડપથી બધા નોકરીએ વળગી શકશે. મૂળ આ બધા પગભર થાય એ અમારુ સ્વપ્ન જે સાકાર થવાનું. વળી નર્સીગની સાથે આગળ ભણવાનું તો પાછુ ચાલુ જ છે.. 

આ કોર્સ માટે પ્રત્યેક બાળકની ફી 36,000 જેમાંથી શેલ્બી હોસ્પીટલે Astral Foundation થકી 16,000 આપ્યા ને 20,000 VSSM સાથે સંકળાયેલા પ્રિય જયેશભાઈ અને દર્શીલ રાંભિયા થકી અપેક્સ ફાઉન્ડેશને તેમજ આદરણીય જયપ્રકાશભાઈ શાહ - વાલચંદ એન્જીનીયરીંગ આલ્મનાઈ ગ્રુપે આપ્યા.. આપનો સૌનો ખુબ આભાર...

બાળકોને આ મંજીલ સુધી પહોંચાડવામાં અમારા ડીમ્પબેનની ભૂમિકા મુખ્ય. એ સાથે છે એટલે મારી કેટલીયે ચિંતા હળવી થઈ ગઈ છે. ડિમ્પલબેન બધા જ બાળકો અને વાલીઓ સાથે કેટલી માથાકૂટ કરે. મૂળ સમજાવવું એ સૌથી મોટુ ટાસ્ક..પણ એ બધુ બખુબીથી કરે ને એમને વનિતા, બિજોલ, કોકિલા, વિજય, જય, હર્ષદ, જલ્પા, પ્રવિણનો  સાથ મળે. એ ન મળે તો આ બધુયે પાછુ અઘરુ....આવી મજબૂત ટીમ VSSM પાસે હોવાનું ગૌરવ..

બચ્ચાઓ ખુબ પ્રગતિ કરજો ને તમારુ ને માબાપનું નામ રોશન કરજો.. ને ભણી ગણીને બીજા દિન દુઃખીયાની સેવા કરજોના આશિર્વાદ

#MittalPatel #VSSM Dimple Parikh

#education #educationforall #proud

#girls #girlchild #socialdevelopment

#nomadic #denotified #ahmedabad

Nomadic children who had been enrolled to Certified Course for 
Para-medical

Mittal Patel with nomadic girls

Most of these nomadic girls are with us from the very
young age

Realising the dream we have been dreaming for years…

Mittal Patel with nomadic girls

“We like to study but our parents do not stay in Kakar throughout the year because it is hard to find work here. They keep wandering to return only after Diwali every year. Many parents leave behind children studying in 5-6-7th standards but these children need to cook for themselves, gather firewood which gets overwhelming for them. So along with attending school we also have to go out to ask for food.”

I had watched Raju and Shailesh sculpt their rotla/flat breads when I was at this Fulvadi settlement, it did surprise me seeing such young hands efficiently make bread. 

“Isn’t your mother at home?”

To which they had responded the above. We knew these kids were hungry for education, they would love to be in school if the conditions allowed them to!! By this time we had already commenced the construction of a hostel in Kankar, with an intent that when the parents set out to work the children can stay back in this hostel and continue going to school without worrying about gathering ingredients and cooking their next meal. 

The Pandemic impacted the timely construction of the hostel and some finishing remains. Nonetheless, we decided to make it operational without any further delays. The hostel at Kankar welcomed its first set of 63 children on 5th March 2021. The capacity is to house 160 children but due to Covid restrictions, we have begun with a smaller number. 

And what joy it is to house these children. Most of them have not seen 3 meals a day, also the menu at our hostel ensures they are provided with balanced meals something these children have never had!! The cooking is done by Meru, Arvind and their wives. Someday I will share their story too. They have been cooking round the clock. 

“Didi, we don’t get time to rest. We are in the kitchen from 5 in the morning!”

The kids have a large appetite, many of them are also addicted to smoking bidi. We need to address that too. I am hopeful that things will fall in place.

We want to equip these first-generation school-goers to become the torchbearers for their community. Make them independent so that they do not have to be dependent on others. 

We are grateful to Shir Piyushbhai Kothari, Shri Pravinbhai Shah, JETCO, Shri Vipulbhai Patel, Apex Foundation, Shri Darshil Rambhiya, Shri Mardviben Patel and Shri Pallika Kanani for the support they have provided to help us realise our dream. We shall always cherish your contribution to ensure this first generation of Ful Vadi receives an education. We will remain eternally grateful to you. 

And the team of VSSM – Naran, Dimpleben, Vanita, Mahesh, Kokila, Ishwar, Bijol, Ambaram, Thakarshibhai, Meru, Arwind, Kinjal, Pravin, Linesh you have worked as a team to ensure we bring education to these children. It was an impossible task, but your team spirit helped us achieve it. Cheers to you!!

There are many interesting anecdotes of these children waiting to be shared, will keep writing…

વર્ષોથી જોયેલું સમણું હવે પૂર્ણ થશે....

'અમને ભણવું ગમે પણ અમારા બાપા કાકોરમોં કાયમ ના રે. ઓય કોમ ધંધો ના મલ એટલ. માગસરમોં બધા કાકોર આઈયે બાકી તો ભમતા રામ.. પણ હા પોચમી હાતમીમોં ભણતા સોકરાન્ ઈમના મા-બાપ મેલીન જાય પણ રોધવાનું ન બીજુ બધુ ઈમન જાતે કરવાનું. પાસુ ખાવાનો બધો સોમોન ઈમની કને ના હોય એટલ્ ભણવાની હારે હારે મોગવાય જવું પડ્. ચુલો હળગાવવા લાકડાં બાકડાંય ભેગા કરવાના...'

નાનકડા રાજુ અને શૈલેષને રોટલા ઘડતા મે ફુલવાદીઓના ડેરામાં જોયેલા. આટલા નાના ટેણીયા રોટલા ઘડે એ વાતે નવાઈ લાગી ને મે એમને પુછેલું કે,'તમારી મા ઘરે નથી?' ને જવાબમાં એમણે ઉપરની વાત કહેલી. 

સાંભળીને આ બાળકોની ભણતરની ભૂખ ભાંગવાનો વિચાર તો આવે જ. આમ તો આ બેઉએ આ વાત કહી તે પહેલાંથી જ અમે તો ફુલવાદીઓની વસાહતમાં હોસ્ટેલ બાંધવાનું શરૃ કરી દીધેલું. જેથી મા-બાપ બાળકોને ભણવા માટે મુકીને જાય ને મુક્યા પછી બાળકોને બળતણ વીણવા કે દાણા ભેગા કરવાની પળોજણ ન કરવી પડે.. 

કોવિડના લીધે હોસ્ટેલ બાંધકામ સમયમર્યાદામાં પૂર્ણ ન કરી શક્યા પણ આખરે ક્યારેક તો પતાવવાનું હતું જ ને? હા થોડું કામ બાકી છે પણ એ તો રહેતા રહેતા થશે..

પણ અમે 5 માર્ચ 2021થી હોસ્ટેલ શરૃ કરી દીધી. હોસ્ટેલમાં 160 બાળકો રહેશે. પણ હાલ 63 થી શરૃ કર્યું મૂળ કોવિડના લીધે થોડી સાવધાની પણ જરૃરી..

પણ મજાના બાળકો.. 

ત્રણ ટંક જમવાનું આમાંના મોટાભાગના બાળકોને પહેલીવાર મળ્યું...

પાછુ હોસ્ટેલમાં અમારા મેનુ પ્રમાણે જે જમે એવું તો એમણે પહેલીવાર ખાધુ એવું બધા કહે.. રસોઈનું કામ કરતા મેરુ, અરવીંદ ને બેઉની ઘરવાળીઓ કરે.. એમની વાતેય લખીશ. પણ આ લોકો રાંધતા થાક્યા. સવારે પાંચથી રસોડામાં ધૂસીએ છીએ દીદી આરામ જ નથી મળતો.. એવું એ કહે..

મૂળ ખોરાક જરા વધારે માટે. રૃટિન આવતા સમય લાગશે.. 

પાછી ઘણા ખરાને બીડીઓની જબરી લત... 

આ બધુ સરખુ કરતા ઘણો સમય લાગશે... પણ શિક્ષણથી વંચિત આ સમાજની આ પહેલી પેઢી ભણી ગઈ તો કાલે એને કોઈની જરૃર નહીં રહે ને અમારે એમને સ્વંતંત્ર કરવા છે...

હોસ્ટેલ બાંધકામમાં મદદ કરનાર શ્રી પિયુષભાઈ કોઠારી, શ્રી પ્રવિણભાઈ શાહ, જેટકો, શ્રી વિપુલભાઈ પટેલ, અપેક્ષ ફાઉન્ડેશન, શ્રી દર્શીલ રાંભિયા, શ્રી માર્દવીબેન પટેલ, શ્રી પલ્લીકા કાનાણી આપ સૌના અમે આભારી છીએ.. આપે આ સ્વપ્ન પૂર્ણ કરવામાં મદદ કરી. પણ ફુલવાદીઓની પહેલી પેઢીને ભણાવવામાં આપ સૌએ કરેલી મદદની નોંધ આ બાળકોની સાથે સાથે અમે સૌ કાયમ રાખીશું... આપ પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા..

બાકી બહુ રસપ્રદ વાતો છે આ ટાબરની એ બધીયે તમારી સામે મુકીશ...

પણ હોસ્ટેલ શરૃ કરવા માટે પ્રયત્નશીલ અમારી ટીમ નારણ, ડિમ્પલબેન, વનીતા, મહેશ, કોકીલા, ઈશ્વર, બીજોલ, અંબારામ, ઠાકરશીભાઈ, મેરુ, અરવીંદ, કિંજલ, પ્રવિણ, કીરણ , લીનેશ આ બધાયની ભૂમિકા ખુબ મહત્વની.. તમે બધા ટીમ તરીકે એક સાથે ન આવ્યા હોત તો આ બધુ શરૃ કરવું મુશ્કેલ થાત.

આપ સૌ પ્રત્યે રાજીપો...

#MittalPatel #vssm #nomadic

#denotified #families #education

#educationforall #girls #girlchild

#Banaskantha #Gujarat

 

Nomadic children enjoying their meal at kakar hostel

Nomadic children playing throwball

Nomadic children at kakar hostel

Nomadic children at kakar hostel

Nomadic children at Kakar hostel

Nomadic children enjoying their meal at Kakar hostel