Tuesday, 6 December 2022

Kindly pray for our success in realizing this dream of educating the children of Kakar...

Mittal Patel interacting with vadi ommunity girls

Kakar is a settlement with a considerable population of Fulvadi families. The once snake charmers, the Fulvadi, now earn their living from agricultural activities or other menial jobs, and in the absence of work, they choose to beg. And all of these options need them to migrate to distant places, hindering their children’s education prospects. As a result, there is not a single boy in the settlement who has studied beyond 9th grade and a girl who has completed 5th grade.

After understanding these peculiar challenges, it was essential to have a residential facility where the children could stay back while their parents migrated. So, after a wait of several years, finally, Smt. Virabahen Meghjibhai Shah (Chanderiya) Hostel was built, and 140 children have been enrolled.

However, these children are not at all inclined towards studying. Our Bal-Dosts Kajal, Ghanashyam, Naran, Vanita, and others are continuously working towards raising their attitude towards learning, but the moment they become tough, the children snap and prepare to leave. Even their parents do not support the efforts. One complaint from the children is they come over to take them back.

“Why do you choose to fight tough battles?” my team members often ask me. And I tell them we will always choose to take the road less traveled, constantly challenge ourselves, and take up tough jobs.

I decided to go and stay with these children for a couple of days. “What do you all wish to become in life?” I inquired. There was no response, I repeated the question a few times, after which some kids responded.

“Didi, I will begin to beg after I complete 8th grade,” said one.

“I will also do the same,” responded another.

“After I complete 8th grade, will any factory employ and pay me Rs. 12,000?” one asked.

“I want to drive an automobile to ferry people!” said one.

Around five kids spoke, but none could think beyond 8th grade, as if the boys had decided to study until 8th and the girls unto grade 4th.

It is often said, “if you stop dreaming, you start dying!” But here, the children have no dreams.

We have an uphill task; the challenges are formidable. But we will continue to endeavor; we are waiting for that one child to shine through, and I know the entire community will follow. 

We are grateful for the support of respected Shri Pravinbhai Shah, Shri Piyushbhai Kothari, Jetco Organisation, Mardvibahen, Pallika Kanani, YVO Group, respected Shri Krishnakant Mehta, Indira Mehta in this arduous task. I know that the team will not shy away from pouring their heart and soul into these efforts; kindly pray for our success in realizing this dream of educating the children of Kakar.

શરણાઈ તો બધા વગાડી જાણે પણ સાંબેલું વગાડે એ સાચ્ચો... 

અમે સાંબેલું વગાડવાનું અઘરુ કાર્ય હાથ ઘર્યું...

બનાસકાંઠાનું કાકર. ફુલવાદી પરિવારો ત્યાં રહે. સાપના ખેલ કરવાનું હવે રહ્યું નહીં એટલે ખેતી કામ માટે ને એ  ન મળે ત્યારે ભીક્ષા માંગીને નભવા અર્થે ફુલવાદી પરિવારો સ્થળાંતર કરે. બાળકો પણ એમની સાથે સ્થળાંતર કરે. પરિણામે એમનું શિક્ષણ બગડે. આખી વસાહતમાં નવ ધોરણથી આગળ ભણેલો એકેય છોકરો ન મળે ને પાંચ ધોરણથી આગળ ભણેલી દીકરી ન મળે. 

મા-બાપ બાળકોને વસાહતમાં મુકીને જઈ શકે ને બાળકો ભણી શકે તે માટે અમે શ્રીમતી વિરાબહેન મેઘજીભાઈ શાહ(ચંદેરિયા) છાત્રાલયનું નિર્માણ કર્યું અને 140 બાળકોનો પ્રવેશ થયો. 

પણ બાળકોને ભણવું જરાય ગમે નહીં. અમારા બાલદોસ્ત કાજલ, ઘનશ્યામ, નારણ,  વનીતા ભણતર માટે જરાક દબાણ કરે કે બાળકો કહી દે અમારે ઘરે જવું છે ને વાલીઓ પણ સામે બાળકોને લઈ જવા તૈયાર. 

કાર્યકરો કહે, તમને આવા અઘરા કામો જ કેમ ગમે? ને હું ઉપરનું વિધાન શરણાઈ તો સૌ વગાડે વાળુ કહુ.

આ બાળકો સાથે હમણાં ત્રણ દિવસ રહી. એક દિવસ બધાને પુછ્યું તમારે શું બનવું છે?  પહેલાં તો જવાબ જ ન મળ્યો. બે ચાર વાર પુછ્યું પછી કહ્યું,

દીદી આઠ ધોરણ ભણી પસી મોગવા જઈશ.બીજાએ કહ્યું, મુયે આઠ પસી મોગવા જઈશ.ત્રીજાએ કહ્યું આઠ ભણું પસી ફેકટરીમાં બાર હજારના પગારવાળી નોકરી મલ?ચોથાએ કહ્યું મારે તો સટલિયું ચલાબ્બુ હ્....

પાંચેક છોકરાંઓએ સ્વપ્ન કહ્યા એ પણ ઉપર જણાવ્યા પ્રમાણેના... 

છોકરાંઓ ધો. 8 સુધી ભણવાનું નક્કી કરે ને દીકરીઓ ધો.5...

સપના મરી જાય એ માણસ મરી જાય એમ કહે પણ અહીંયા તો સપના જ નથી...

અમારે ઘણું મથવાનું છે.. ને મથીશું. બસ અહીંયાથી કોઈક દીકરો કે દીકરી ભણીને આગળ નીકળી જાય તો આખો સમાજ એની પાછળ નીકળી જશે...

અમારા આવા કઠણ કાર્યમાં આદરણીય પ્રવિણભાઈ શાહ, શ્રી પિયુશભાઈ કોઠારી, જેટકો સંસ્થા, માર્દવીબેન, પલ્લીકા કાનાણી, YVO ગ્રુપ, આદરણીય ક્રિષ્ણકાંત મહેતા, ઈન્દિરા મહેતા વગેરે સ્વજનોની મદદ મળી રહી છે એ માટે આભારી છીએ. બસ સફળ થશું એ માટે તમે સૌ પ્રાર્થના કરજો... 

બાકી મહેનતમાં પાછા નહીં પડીએ એ નક્કી....

#MittalPatel #VSSM

Smt. Virabahen Meghjibhai Shah
(Chanderiya) Hostel was built, and
140 children have been enrolled. 

Mittal Patel with the boiys and girls of our kakar hostel

Nomadic children studying at our kakr hostel

Mittal Patel stayed with these children for
couple of days

Monday, 14 November 2022

May others from Drashti's community inspire to follow her foot-steps!!!

Mittal Patel with Drashti Bajaniya

Drashti hails from the Bajaniya community, which has very poor performance on the education front, especially girl child education. However, Drashti’s Uncle enrolled her in VSSM  operated hostel while she was very small. Today, Drashti completed education up to 12th grade and a para-medical course. The interest kindled by the para-medical course has enthused her to enroll for General Nursing Course.

“If I become a head nurse, it entitles a separate cabin!” Drashti aspires to be one.

“There would be many girls of your age in your village; what do they do?” I inquired.

“Didi, they are married by this age; many would have birthed a child by now!” Dhrashti responded.

Apart from educational backwardness, the Bajaniya are notorious for their practice of child marriages. Most of the children are either engaged or married by the age of 15-16 years. So Dhrashti’s father is concerned about her chances of getting married..

“Why would she not find a partner? She is smart and educated. And we are there to find her one if you have difficulties in doing so.” Dharshti’s father would give a faint smile and agree to our reasoning.

We wish Dhrashti a bright and happy future. May others from her community inspire to follow her foot-steps!

દૃષ્ટિ બજાણિયા સમુદાયમાંથી આવે. શિક્ષણનું પ્રમાણ આ સમુદાયમાં ઘણું ઓછુ. એમાંય દીકરીઓ તો સ્નાતક સુધી ભાગ્યેજ ભણે.

દૃષ્ટિના કાકા કનુભાઈ દૃષ્ટિને અમારી હોસ્ટેલમાં એ નાની હતી ત્યારે લઈ આવેલા. આજે એણે ધો. 12 પુરુ કર્યું અને GNM(જનરલ નર્સીગ કોર્સ) કરવાનું એ કરશે. 

આમ તો એણે ધો.10 પાસ કરી પેરામેડીકલ કોર્સ પણ ધો.12ની સાથે કર્યો. મેડીકલ લાઈનમાં એને પેરામેડીકલ કોર્સ કરવાના લીધે જ રસ જાગ્યો. 

એને હેડ નર્સ બનવું છે. એ કહે, 'હેડ નર્સ બનીએ તો જુદી કેબીન મળે.'

દૃષ્ટિને પુછ્યું કે, 'તારા જેવડી તારા ગામમાં રહેતી અન્ય દીકરીઓ શું કરે?'

જરા શરમાઈને એણે કહ્યું, 'દીદી એ લોકોના તો લગ્નય થઈ ગયા. ઘણી તો એક છોકરાની મા પણ બની ગઈ.'

દૃષ્ટિ જે સમાજમાંથી આવે ત્યાં એના જેવડી દીકરીઓની સગાઈ કે લગ્ન અત્યાર સુધી થઈ જ જાય. પણ દૃષ્ટિ કે છે હું બચી ગઈ. એના પપ્પાને, દૃષ્ટિની હાલ સગાઈ નહીં કરીએ તો પછી છોકરો નહીં મળેની ચિંતા રહ્યા કરે છે.

પણ અમે સમજાવીયે કે ભણેલી છે તો શું કામ છોકરો નહીં મળે?  અને ન મળે તો અમે બેઠા છીએ ને? સાંભળીને એ હસે પણ અમારી વાત એમણે પણ માન્ય રાખી. એટલે દૃષ્ટિ ભણવામાં વધારે ફોકસ કરી શકી. 

દૃષ્ટિને આ સ્તરે પહોંચાડવામાં અમારી શિક્ષણ ટીમ ડીમ્પલબેન પરીખ, વિનતા. બીજોલ, વિજય, કોકીલા, જય વગેરે સૌનો ફાળો ખુબ મોટો...

દૃષ્ટિને ઉજ્જવળ ભવિષ્યની શુભકામના... એને જોઈને સમાજની અન્ય દીકરીઓ પણ ભણતી થાય તેવું ઈચ્છીએ..

#MittalPatel #VSSM

Hungry for education!!!

Mittal Patel addressing Vadhiyari Devipujak
community to educate its children

Hungry for education!

The leaders from the Vadhiyari Devipujak community reached us with a request to hold a gathering to raise funds to build a hostel for educating their children.

I attended the gathering organized at Patan’s Varana village. It is a delight to know that the community is working to educate its children. VSSM has decided to support its efforts. The best part of this is even the smallest individual contributed towards the proposed hostel.

While the community is trying its best to raise the required amount, we have offered to provide the remaining balance amount. However, the fact that the community has finally woken up to the need to educate its children has appealed us the most. We appreciate these efforts and wish the community leaders all the very best in their efforts.

શિક્ષણની ભૂખ ઊઘડી.

અમારી ઓફીસ પર વઢિયારી દેવીપૂજક સમુદાયના આગેવાનો પોતાના વિસ્તારમાં બાળકો માટે હોસ્ટેલ બનાવવાની ઈચ્છાને લઈને એક સંમેલન આયોજીત કરવાની ઈચ્છાને લઈને આવ્યા.

પાટણના વરાણામાં આયોજીત આ સંમેલનમાં જવાનું થયું. ભણતર માટે એમણે કમરકશી એ જાણીને રાજી થવાયું બસ અમે એમની સાથે.. 

સૌથી અગત્યનું સમાજના નાનામાં નાના માણસે પોતાનો ફાળો આ શિક્ષણ સંકુલ માટે આપવાનું કર્યું. 

ખૂટતામાં અમે મદદ કરીશુંનું અમે કહ્યું. પણ શિક્ષણ માટેની જાગૃતિની તેમની વાત ખુબ ગમી.. 

વઢિયારી દેવીપૂજક સમુદાયના સૌ આગેવાનોને આ પહેલ માટે શુભેચ્છાઓ.. બસ તેઓ સફળ થાય તેમ ઈચ્છીએ...


Mittal Patel attended the gathering organized at Patan’s
Varana village

Mittal Patel with Vadhiyari Devipujak community members

Mittal Patel addressing the community to raise funds to
build a hostel for educating their children.

Mittal Patel addressing the community to raise funds to
 to build a hostel for educating their children.

VSSM makes tremendous efforts to push hildren like prakash to complete their schooling along with a professional course...

Mittal Patel with one of the VSSM hostel student Prakash

“Didi, I wish to donate to VSSM’s activities!”

The statement took me by surprise. “Why?” I asked Prakash, who has been with our hostel since 6th grade.

“My mother passed away when I was a small child. My father knew nothing about
, so he sent me to this hostel; I still don’t know why. Nonetheless, it was a blessing in disguise as VSSM’s hostel exposed me to a completely new world and opportunities. Otherwise, I would have been married and fathered a child by this age….” Prakash shares with a hint of shyness.

Donations from our will-wishing friends fuel VSSM’s education and many other initiatives. We also have donors walk into our office with books, school bags, and stationery supplies. Such visits allow the children to interact with compassionate and empathetic individuals who talk about giving back to society. These interactions and impressions have made a positive impact on Prakash’s mind. As a result, he now wishes to donate to VSSM and other voluntary organizations doing remarkable work.

Prakash has completed his 12th grade, along with finishing a paramedical course after grade 10th. It was tough for him to finish the two studies together. The paramedical course was conducted at Shalby Institute, where the timings stretched from 9 to 6.30 in the evenings. After returning from the course, Prakash had to attend tutorials for his 12th grade. After successfully finishing both courses, Prakash heads to Baroda for his general nursing course.

VSSM’s Dimpleben Parikh makes tremendous efforts to push these children to complete their schooling along with a professional course. The education team comprising Vanita, Bijol, Kokila, Pravin, Jay, and others strives to ensure these children achieve their highest potential.

We wish Prakash all the best with his future endeavors. May he achieve his dreams!

#MittallPatel #VSSM

'દીદી મારે VSSMના ડોનર બનવું છે'

સાંભળીને ઘડીક તો નવાઈ લાગી. પછી છઠ્ઠા ધોરણથી અમારી હોસ્ટેલમાં ભણતા પ્રકાશને પુછ્યું કેમ?

એણે કહ્યું, 'નાનો હતો ને મા ગુજરી ગઈ. પપ્પાને બહુ ભણતરમાં ગતાગમ ન પડે પણ એમણે મને હોસ્ટેલમાં મુકી દીધો. કેમ એ ખબર નથી. પણ અહીંયા આવ્યા પછી મે નવી દુનિયા જોઈ. ઘરે રહ્યો હોત અત્યારે હું પરણી ગયો હોત ને ભલુ હોત તો એકાદ છોકરુ...'

આટલું કહેતા પ્રકાશ જરા શરમાઈ ગયો.

હોસ્ટેલમાં ભણતા અમારા આ બધા બાળકોના ભણતરમાં ઘણા પ્રિયજનો મદદ કરે. એ બધા જ્યારે આ બાળકો માટે ચોપડા, દફ્તર લઈને આવે કે એમને મળવા આવે ત્યારે અવનવી વાતો થાય. જેમાં કમાયા હોઈએ એમાંથી સોસાયટીને આપવાની વાત પ્રથમ ક્રમે રહેતી.

પ્રકાશના મનમાં આ વાત બરાબર બેસી ગઈ માટે એને ડોનર બનવું છે. એ vssm સિવાય પર સારુ કાર્ય કરતી સંસ્થાઓને મદદ કરશે એમ કહે..

ધો. 12 એણે પરુ કર્યું. એણે પેરામેડીકલ કોર્સ ધો.10 પછી કર્યો અને ખાસ એ કોર્સની સાથે સાથે જ એણે 12મુ પુરુ કર્યું. 

ભણવામાં કષ્ટ બહુ પડ્યું. મેડીકલ કોર્સ માટે 9 થી 6.30 શેલ્બી ઈન્સ્ટીટ્યુટમાં જવાનું ને આવીને ધો.12 માટે ટ્યુશનને, વાંચવાનું..

પણ પ્રકાશે એ પુર્ણ કર્યું. હવે એ જનરલ નર્સીગ કરવા માટે બરોડા જશે..

અમારા ડીમ્પલબેન પરીખની મહેનત પ્રકાશ ને એના જેવા અન્ય બાળકો કોર્સની સાથે ધો,.12 પૂર્ણ કરે તે માટે ઘણી.  વનીતા, બીજોલ, કોકીલા, પ્રવિણ, જય વગેરે સૌ બાલદોસ્તોએ એમને સહયોગ કર્યો. 

પ્રકાશે જોયેલું સ્વપ્ન સાકાર થાય તેવી શુભભાવના...

#MittallPatel #VSSM

Sunday, 9 October 2022

The relentless efforts by VSSM have united this community and made them aware of their challenges and rights...

Bajaniya Community meets Mittal Patel at VSSM's office

The immense possibilities for growth and development if the community decides to educate and unite itself.

The Vadhiyari Bajaniya is a timid community that stays away from confrontations. During the initial days of  establishing contacts with the nomadic communities, the leaders of Bajaniya community would tell me, “Ben, can you please bring our community to the administration’s official list of NT-DNT communities?”

Such requests surprised me because there is a vast population of  Bajaniya community in Vadhiyaar. They can make or break an election. Why did they come up with these requests, I had wondered?

It was much later that I learned that the government and administration were clueless about the existence of this community.

The relentless efforts by VSSM have united this community and made them aware of their challenges and rights.

The entire community has a very disappointing attitude towards education. I know of one Sombhai, a  lone teacher from the community; otherwise, there is barely anyone who has finished even primary education. 

The leaders from the community came to see me today with a fascinating request.

“We want to build a hostel for the children of our community. Can you help us with funds to buy the land and construct a hostel?” they requested.

We asked them to form a community association, and only when the association exists will we support them.

In fact, many children from Bajaniya community study at VSSM’s hostel at Mansa. But the community wants a more extensive residential facility to be able to accommodate and provide education opportunities to more children.

We will ensure that our combined efforts help bring the dream of this community to life. 

We appreciate the willingness of the community to unite on the pressing issue of education backwardness amidst their community. 

એક સમાજ જ્યારે શિક્ષીત અને સંગઠીત થવાનું નક્કી કરે ત્યારે તેની પ્રગતિ થવાનું નક્કી થઈ જાય. વાત છે વઢિયારી બજાણિયાની બહુ ગભરુ લોકો. કોઈની સાથે માથાકૂટમાં ન પડે.એક વખતો હતો જ્યારે હું તેમના આગેવાનો સાથે એમના વિસ્તારમાં ફરી રહી હતી. તે વેળા એ લોકોના મોંઢે એક વાત વારંવાર સંભળાતી,'બેન અમાર બજોણિયાનું તમે એક ફેરા નામ બારુ પાડી દ્યો..'

આ સાંભળી નવાઈ લાગતી. વારંવાર નામ બાર પાડવાની વાત આ લોકો કેમ કરે. વઢિયારમાં તેમની વસતી ઘણી મોટી. કોઈની પણ હાર જીતમાં એ ફેર પાડી શકે. છતાં તેમને તેમનું નામ કેમ બહાર પાડવું હતું? 

પછી સમજાયું તેમના અસ્તિત્વની જાણે કોઈએ નોંધ જ નહોતી લીધી.VSSM ના સતત પ્રયત્નોથી આ સમુદાય સંગઠિત થયો ને આજે તેમના પ્રશ્નો બાબતે જાગૃત પણ થયો. 

પણ આખો સમાજ શિક્ષણની બાબતમાં ઘણો પાછળ. સોમભાઈ બજાણિયા જેમને હું જાણું તે એક શિક્ષક, એ સિવાય કોઈ હશે તો એ પણ આંગળીના વેઢે ગણાય એટલા. બાકી કોઈ નહીં.

 આ સમાજના આગેવાનો આજે ઓફીસ પર ખાસ મળવા આવ્યા. વળી કારણ મજાનું. 

અમારા સમાજના બાળકો ભણી શકે તે માટે હોસ્ટેલ બાંધવી છે. જમીન ખરીદી મકાન ઊભુ કરવામાં તમે સહયોગ કરો...

એ પછી વાત થઈ સંગઠનની. જો સંગઠન થાય તો સહયોગ કરીશુંનું અમે કહ્યું ને એમણે એ માન્ય રાખ્યું.આમ તો અમારી માણસામાં આવેલી હોસ્ટેલમાં આ સમુદાયના બાળકો ભણે પણ એમની પોતાની અલાયદી હોસ્ટેલ થાય તો એ લોકો કહે, એમ વધારે બાળકો ભણવા આવી શકે..બસ સમાજ અને VSSM બેઉના પ્રયત્નોથી એમનું સ્વપ્ન સત્વરે પૂર્ણ થાય એવું કરીશું...પણ ગમ્યું તેઓ શિક્ષણ માટે સંગઠિત થયા તે... #MittalPatel #VSSM #Education #communityservice #strengthening

Mittal Patel asked them to form a community association

The leaders of the Bajaniya Community came to see
Mittal Patel with a fascinating request

The leaders f the Bajaniya Community came to see Mittal Patel 
with a fascinating request

 Mittal Patel ensure that our combined efforts help
bring the dream of this community to life. 

Friday, 8 July 2022

The Patani community of Banaskantha understood the need to educate their children and decided to work collectively for the growth of their community...

Mittal Patel attends felicitation program to applaud outsatanding

The road to development opens up when any community/society decides to unite and focus on their children's education.

The Patani community of Banaskantha understood the need to educate their children and decided to work collectively for the growth of their community. Education of the children of the communities we work with has been our greatest aspiration, always. At the same time, communities recognising and applauding the torch bearers within their community is also required. Unfortunately, the communities massively lag on both these aspects. In the future, I hope communities will organise felicitation programs to cheer their children.

Rahulbhai Patani is a young and enthusiastic worker of Patni community who has always been empathetic towards the needs of his community and other marginalised ones. He has also been at the forefront of volunteering for VSSM whenever required. Rahulbhai has formed Patni Yuva Samajsewa Trust under his leadership. The collective is committed to working for the development of the Patni community.

Recently, the trust organised a felicitation program to applaud outstanding children studying from 1st until graduation and in various vocational courses. The objective was to motivate them and inspire others. The entire auditorium of Palanpur Mahanagarpalika was packed to the brim, with people seated outside the hall.

I was given the opportunity to address the audience and assure them VSSM's support whenever required.

We wish Rahulbbhai and his team all the best in their future endeavours.

કોઈ પણ સમાજ શિક્ષીત અને સંગઠિત થવાનું નક્કી કરી લે પછી એની પ્રગતિ કોઈ રોકી નથી શકતું.

બનાસકાંઠામાં રહેતા પટણી સમાજમાં સંગઠીત અને શિક્ષિત થવાની તાલાવેલી જોવા મળી. આમ તો મારી વર્ષોથી ઈચ્છા કે વિચરતી જાતિઓમાં આવતા દરેક સમુદાય પોતાના બાળકોના શિક્ષણને લઈને ચિંતત બને, તેજસ્વી તારલાઓનું સન્માન કરે.. પણ બધા સમુદાયમાં હજુ આ શરૃઆત નથી થઈ એ દુઃખદ પણ આશા છે આવનારા વખતમાં આવા સત્કાર સમારોહનું આયોજન થશે.

રાહુલભાઈ પટણી યુવા અને ઉત્સાહી કાર્યકર. પોતાના સમાજની સાથે સાથે એ અન્ય વંચિત સમાજની પણ ચિંતા કરે. અમારા કાર્યોમાં મદદ માટે તો એ સદાય તૈયાર. એમના નેજા હેઠળ એમણે પટણી યુવા સમાજ સેવા ટ્રસ્ટ ઊભુ કર્યું ને પોતાના સમાજના યુવાનોને સમાજના વિકાસ માટે કટીબદ્ધ કર્યા.

આ ટ્રસ્ટ થકી ધો. 1 થી લઈને કોલેજ ભણતા તેમજ વિવિધ વ્યવસાયલક્ષી કોર્સ કરનાર અને તેમાં ઉત્કૃષ્ઠ પ્રદર્શન કરનાર વિદ્યાર્થીઓને સત્કારવારનો કાર્યક્રમ આયોજીત કર્યો. રાહુલભાઈ અને એમની ટીમની જબરી મહેનત પાલનપુર નગરપાલિકાનો આખો હોલ ચિક્કાર ભરાઈ ગયેલો ને હોલ બહાર પણ લોકો બેઠેલા..

કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત સૌને સંબોધવાનો મોકો મળ્યો. સાથે અમે VSSM તરીકે જ્યાં પણ મદદરૃપ થઈ શકીએ ત્યાં મદદ કરવા તૈયારની વાત પણ સૌને કરી...

રાહુલભાઈને તેમની ટીમને સમાજસેવામાં હજુ ખુબ આગળ વધો તેવી શુભભાવના...

Mittal Patel applauds children with awards

Mittal Patel given the opportunity to address the audience
and assure them VSSM's support whenever required.

Mittal Patel with Rahulbhai Patani and
other members of Patni Yuva Samajsewa Trust

Mittal Patel fecilitated young children with the award

Mittal Patel attended the fecilitation program to cheer the

Mittal Patel fecilitated young children with the award

Mittal Patel addressed the audience

The entire auditorium of Palanpur Mahanagarpalika was
packed to the brim, with people seated outside the hall.

Mittal Patel was given the opportunity to address the audience and
assure them VSSM's support whenever required.

Mittal Patel with Rahulbhai Patani who has always
been empathetic towards the needs of his community
and other marginalised ones.

Thursday, 7 July 2022

When kids like Yagnesh do good in life after working so hard, they will have many stories to share and inspire others....

Mittal Patel with Yagnesh

 “My father sells peanuts, and my mother works as a diamond polisher. I,  want to begin earning and contribute to the family income pool.” Eighteen years old Yagnesh shares his aspirations.

 After finishing his 10th grade, Yagnesh got enrolled in a 1-year paramedical course. After completing the course, he got a job at a private hospital in Surat with a monthly remuneration of Rs. 9,500. Yagnesh aspires to study further in the field of medicine by pursuing a General Nursing Course (GNC). Dr Mayurbhai, the employing doctor at the hospital Yagnesh currently works, is a sensitive individual; he has agreed to Yagnesh continuing with his studies and working at the hospital. This has been a great relief as Yagnesh can now complete his class 12th studies, after which he will apply for the GNC course.

The privileged will never be able to comprehend the struggle it is to study and do well in life, for the children on the margins. The hardships one endures are the best teacher to shape any individual’s character. When kids like Yagnesh do good in life after working so hard, they will have many stories to share and inspire others.

I am sure each child from our hostel will have such stories to share.

VSSM’s education team led by Dimpleben Parikh, Vanita Dave, Bijol Desai, Kokila Chamtha, Pravin Chamtha are the best mentors these children will ever have. The team ensures the children are placed in vocational courses that suit their aptitude, attitude and family background. They identify suitable course taking the mentioned aspects into consideration and also that they get gainfully employed after completing the course. It was Dimpleben who got Yagnesh placed at this private hospital in Surat because she knew the doctor.

Currently, 450 children stay and study at VSSM-operated hostels. We wish continued success to our children

"મારા પપ્પા સીંગ વેચે. મમ્મી હીરા ઘસવાનું કામ કરે. મારે કમાઈને એમને મદદ કરવી છે”

18 વર્ષના બોટાદના યજ્ઞેશે આ કહ્યું.

એ ધો.10 ભણ્યો એ પછી અમે એને પેરામેડીકલનો એક વર્ષનો કોર્સ કરાવ્યો. જેના લીધે એને સુરતની એક હોસ્પીટલમાં 9,500ના પગારથી કામ મળ્યું. એની ઈચ્છા મેડીકલ લાઈનમાં જ આગળ વધવાની. એ જનરલ નર્સીગનો કોર્સ કરવા ઈચ્છે. જે હોસ્પીટલમાં એ કામે લાગ્યો એના ડોક્ટર મયુરભાઈ ખુબ માયાળુ એમણે કહ્યું, મારા ત્યાં કામ કરતા કરતા એ ભલે GNM કરે.

યજ્ઞેશને આનાથી મોટી રાહત મળી. હવે એ ધો.12ની પરિક્ષાની તૈયારી કરી રહ્યો છે. ધો.12 પાસ કરી એ જીએનએમ કરશે.

સુખી સંપન્ન પરિવારના બાળકો યજ્ઞેશ જેવું વિચારી શકે? મારુ માનવું છે સંઘર્ષ આપણને ઘડે છે, ઘણું શીખવે છે. યજ્ઞેશ જેવા બાળકો આ પ્રકારની મહેનત પછી આગળ વધશે ત્યારે એમની પાસે એમની સફળતાની વાર્તાઓ હશે. જે બીજા લોકોને પ્રેરણા આપશે.

અમારી હોસ્ટેલમાં ભણતા દરેક બાળક પાસે આવી વાર્તાઓ છે. અમે બાળકને તેમની ક્ષમતા તો ક્યાંક તેમની ઘરની સ્થિતિ સમજી યોગ્ય રોજગારી મળે તેવા કોર્સમાં દાખલ કરાવતા હોઈએ છીએ. અમારી શિક્ષણ ટીમ જેમાં ડીમ્પલબેન પરીખ, વનીતા દવે, બીજોલ દેસાઈ, કોકીલા ચામઠા, પ્રવિણ ચામઠા વગેરેનો આ કાર્યમાં ઘણો મહત્વનો રોલ.

એ લોકો જ કોર્સ શોધી જે તે જગ્યાએ બાળકોને ગોઠવવાનું કરે ને કોર્સ પત્યા પછી નોકરી માટે પણ વ્યવસ્થા કરે જેમ કે યજ્ઞેશને ડીમ્પલબેને જ સુરતની હોસ્પીટલમાં એમના પરિચીત ડોક્ટરના ત્યાં ગોઠવ્યો.

હાલમાં અમારી પાસે યજ્ઞેશ જેવા 450 બાળકો ભણે છે.. બસ આ બધા બચ્ચાઓ પણ સફળતા પામે તેમ ઈચ્છીએ.