We hope to be the reason for many such daughters to get an education, with God's blessings.

Mittal Patel with our hostel girls

 On International Women's Day, a story of our daughters...

"What will you do after studying?"

I asked this to the little girls standing in front of me—Khushi, Dipali, Drishti, Sonu, Manisha, and Neha.

At that time, none of them responded, as seen in this photo. They just looked ahead and gave me a beautiful smile as if to say, "We will carry on."

They had been with us since they were very young, coming to study at our hostel. Over the years, they studied here and passed their 12th grade. Later, there was concern about whether their families would allow them to continue their education.

But our joy came when one of them boldly said, "If we aren't allowed to study, we will run away from home."

I laughed and replied, "Such cases where daughters run away to study hardly ever happen. If that happens, you’ll be one of the rare cases."

After hearing this, all the girls burst into laughter.

Then I told them, "You should talk and explain to your family. If you convince them, they will let you study." And that's exactly what they did. The girls convinced their parents, who were initially concerned that if the daughters studied too much, they wouldn’t find suitable husbands. In a way, this concern was not entirely unreasonable.

But in the end, everything worked out.

Many girls who studied at our hostel have gone on to pursue nursing and diploma engineering. Some of these girls I recently met at a community wedding in the Bajaniya community.

I had no idea they would be there, but as soon as I entered the wedding hall, they ran to greet me. And then, there was a flood of conversations. Khushi said, "Didi, you should go on stage and talk to all the other girls about the importance of education."

So, we all went up on stage and spoke at length.

Our hope, as we shared with the girls, was this: "A daughter should be able to earn. If she can earn, she can face any challenges that come her way. She won't need anyone's support."

What a wonderful thought, and we are happy that the girls are now understanding it.

A special thanks to our Dimpleben, Harshad, Vanita, Jayantibhai, Bijol, and others for playing a crucial role in helping these girls reach this level of success.

We hope to be the reason for many such daughters to get an education, with God's blessings.

વિશ્વ મહિલા દિને અમારી દીકરીઓની વાત...

‘ભણીને શું કરશો?’ 

મારી સામે ઊભેલી નાનકડી ખુશી, દિપાલી, દૃષ્ટિ, સોનુ, મનીષા, નેહાને પુછ્યું.

એ વખતે આ ફોટોમાં દેખાય એ બધી સાવ ટબુડિયો એટલે કોઈ જવાબ ન આપ્યો.. બસ સામે જોઈને ઓવારી જઈએ એવું સુંદર સ્મિત આપ્યું.

અમારી હોસ્ટેલમાં બહુ નાની હતી ત્યારથી ભણવા આવેલી. વર્ષો સુધી અમારા ત્યાં ભણી ને ધો. 12 પાસ કર્યું. હવે બધાને ચિંતા હતી ઘરેથી આગળ ભણવા નહીં દે તોની.

પણ અમારી ખુશી તો જબરી એણે કહ્યું, ‘નહીં ભણવા તે દો ઘરેથી ભાગી જઈશું.’

એ વખતે હસી ને કહેલું,  ‘ભણવા માટે દિકરી ભાગી આવા કિસ્સા દુનિયામાં ભાગ્યેજ બને. એ કિસ્સામાં તમારી ગણતરી થશે જો આવું થશે તો’ વાત સાંભળી બધી દીકરીઓ ખુબ હસેલી.

એ પછી, તમે સંવાદ કરજો ને પરિવારને સમજાવજો એ ભણવા મોકલશે એવું કહેલું. અને દિકરીઓએ મા-બાપને સમજાવ્યા. દિકરીઓ ભણી જશે તો પછી એમને લાયક દિકરો નહીં મળે તો ની ચિંતા મા-બાપને.  એક રીતે આ ચિંતા વ્યાજબી પણ હતી. પણ બધુ ગોઠવાયું.

અમારી હોસ્ટેલમાં ભણીને ઘણી દીકરીઓ નર્સીગ અને ડિપ્લોમા એન્જીનીયરીંગમાં ગઈ. આ દીકરીઓમાંથી કેટલીકને હમણાં બજાણિયા સમુદાયના સમુહ લગ્નમાં મળવાનું થયું. 

જરાય અંદાજ નહોતો કે આ બધા ત્યાં હશે. પણ  હું જેવી મંડપમાં દાખલ થઈ કે, દોડીને ભેટી પડી. પછી તો વાતોના તડાકા. ખુશીએ તો કહ્યું, ‘દીદી તમે સ્ટેજ પર જઈને બીજા બધા દીકરીઓ ભણાવે એની વાત કરોને..’ને પછી અમે સૌ પહોંચ્યા સ્ટેજ પર ને ઘણી વાતો કરી..

અમારી આશા કહે, ‘દીદી દીકરી કમાતી હોવી જોઈએ. એ કમાય તો એના પર આવતી તમામ મુસીબતનો એ સામનો કરી શકે. એને કોઈના ટેકાની જરૃર ન પડે.’

વાત કેવી સરસ પણ દીકરીઓ હવે આ સમજી રહી છે એનો અમને આનંદ છે..

અમારા ડિમ્પલબેન, હર્ષદ, વનિતા, જયંતીભાઈ, બિજોલ અનેકોનો ફાળો આ દિકરીઓને આ સ્તરે પહોંચાડવામાં મહત્વનો. 

બસ આવી અનેક દીકરીઓના ભણતરમાં નિમિત્ત બનીએ એવી ઈશ્વરને શુભભાવના... 

#VSSM #MittalPatel #WomensDay #મિત્તલપટેલ #વિચરતીજાતિ #nomadictribes #મહિલાદિન 

Mittal Patel and Maulik Patel with our hostel girls

Mittal Patel addresses community at wedding function

Mittal Patel at Bajaniya Community wedding function

May others from Drashti's community inspire to follow her foot-steps!!!

Mittal Patel with Drashti Bajaniya

Drashti hails from the Bajaniya community, which has very poor performance on the education front, especially girl child education. However, Drashti’s Uncle enrolled her in VSSM  operated hostel while she was very small. Today, Drashti completed education up to 12th grade and a para-medical course. The interest kindled by the para-medical course has enthused her to enroll for General Nursing Course.

“If I become a head nurse, it entitles a separate cabin!” Drashti aspires to be one.

“There would be many girls of your age in your village; what do they do?” I inquired.

“Didi, they are married by this age; many would have birthed a child by now!” Dhrashti responded.

Apart from educational backwardness, the Bajaniya are notorious for their practice of child marriages. Most of the children are either engaged or married by the age of 15-16 years. So Dhrashti’s father is concerned about her chances of getting married..

“Why would she not find a partner? She is smart and educated. And we are there to find her one if you have difficulties in doing so.” Dharshti’s father would give a faint smile and agree to our reasoning.

We wish Dhrashti a bright and happy future. May others from her community inspire to follow her foot-steps!

દૃષ્ટિ બજાણિયા સમુદાયમાંથી આવે. શિક્ષણનું પ્રમાણ આ સમુદાયમાં ઘણું ઓછુ. એમાંય દીકરીઓ તો સ્નાતક સુધી ભાગ્યેજ ભણે.

દૃષ્ટિના કાકા કનુભાઈ દૃષ્ટિને અમારી હોસ્ટેલમાં એ નાની હતી ત્યારે લઈ આવેલા. આજે એણે ધો. 12 પુરુ કર્યું અને GNM(જનરલ નર્સીગ કોર્સ) કરવાનું એ કરશે. 

આમ તો એણે ધો.10 પાસ કરી પેરામેડીકલ કોર્સ પણ ધો.12ની સાથે કર્યો. મેડીકલ લાઈનમાં એને પેરામેડીકલ કોર્સ કરવાના લીધે જ રસ જાગ્યો. 

એને હેડ નર્સ બનવું છે. એ કહે, 'હેડ નર્સ બનીએ તો જુદી કેબીન મળે.'

દૃષ્ટિને પુછ્યું કે, 'તારા જેવડી તારા ગામમાં રહેતી અન્ય દીકરીઓ શું કરે?'

જરા શરમાઈને એણે કહ્યું, 'દીદી એ લોકોના તો લગ્નય થઈ ગયા. ઘણી તો એક છોકરાની મા પણ બની ગઈ.'

દૃષ્ટિ જે સમાજમાંથી આવે ત્યાં એના જેવડી દીકરીઓની સગાઈ કે લગ્ન અત્યાર સુધી થઈ જ જાય. પણ દૃષ્ટિ કે છે હું બચી ગઈ. એના પપ્પાને, દૃષ્ટિની હાલ સગાઈ નહીં કરીએ તો પછી છોકરો નહીં મળેની ચિંતા રહ્યા કરે છે.

પણ અમે સમજાવીયે કે ભણેલી છે તો શું કામ છોકરો નહીં મળે?  અને ન મળે તો અમે બેઠા છીએ ને? સાંભળીને એ હસે પણ અમારી વાત એમણે પણ માન્ય રાખી. એટલે દૃષ્ટિ ભણવામાં વધારે ફોકસ કરી શકી. 

દૃષ્ટિને આ સ્તરે પહોંચાડવામાં અમારી શિક્ષણ ટીમ ડીમ્પલબેન પરીખ, વિનતા. બીજોલ, વિજય, કોકીલા, જય વગેરે સૌનો ફાળો ખુબ મોટો...

દૃષ્ટિને ઉજ્જવળ ભવિષ્યની શુભકામના... એને જોઈને સમાજની અન્ય દીકરીઓ પણ ભણતી થાય તેવું ઈચ્છીએ..

#MittalPatel #VSSM

The relentless efforts by VSSM have united this community and made them aware of their challenges and rights...

Bajaniya Community meets Mittal Patel at VSSM's office

The immense possibilities for growth and development if the community decides to educate and unite itself.

The Vadhiyari Bajaniya is a timid community that stays away from confrontations. During the initial days of  establishing contacts with the nomadic communities, the leaders of Bajaniya community would tell me, “Ben, can you please bring our community to the administration’s official list of NT-DNT communities?”

Such requests surprised me because there is a vast population of  Bajaniya community in Vadhiyaar. They can make or break an election. Why did they come up with these requests, I had wondered?

It was much later that I learned that the government and administration were clueless about the existence of this community.

The relentless efforts by VSSM have united this community and made them aware of their challenges and rights.

The entire community has a very disappointing attitude towards education. I know of one Sombhai, a  lone teacher from the community; otherwise, there is barely anyone who has finished even primary education. 

The leaders from the community came to see me today with a fascinating request.

“We want to build a hostel for the children of our community. Can you help us with funds to buy the land and construct a hostel?” they requested.

We asked them to form a community association, and only when the association exists will we support them.

In fact, many children from Bajaniya community study at VSSM’s hostel at Mansa. But the community wants a more extensive residential facility to be able to accommodate and provide education opportunities to more children.

We will ensure that our combined efforts help bring the dream of this community to life. 

We appreciate the willingness of the community to unite on the pressing issue of education backwardness amidst their community. 

એક સમાજ જ્યારે શિક્ષીત અને સંગઠીત થવાનું નક્કી કરે ત્યારે તેની પ્રગતિ થવાનું નક્કી થઈ જાય. વાત છે વઢિયારી બજાણિયાની બહુ ગભરુ લોકો. કોઈની સાથે માથાકૂટમાં ન પડે.એક વખતો હતો જ્યારે હું તેમના આગેવાનો સાથે એમના વિસ્તારમાં ફરી રહી હતી. તે વેળા એ લોકોના મોંઢે એક વાત વારંવાર સંભળાતી,'બેન અમાર બજોણિયાનું તમે એક ફેરા નામ બારુ પાડી દ્યો..'

આ સાંભળી નવાઈ લાગતી. વારંવાર નામ બાર પાડવાની વાત આ લોકો કેમ કરે. વઢિયારમાં તેમની વસતી ઘણી મોટી. કોઈની પણ હાર જીતમાં એ ફેર પાડી શકે. છતાં તેમને તેમનું નામ કેમ બહાર પાડવું હતું? 

પછી સમજાયું તેમના અસ્તિત્વની જાણે કોઈએ નોંધ જ નહોતી લીધી.VSSM ના સતત પ્રયત્નોથી આ સમુદાય સંગઠિત થયો ને આજે તેમના પ્રશ્નો બાબતે જાગૃત પણ થયો. 

પણ આખો સમાજ શિક્ષણની બાબતમાં ઘણો પાછળ. સોમભાઈ બજાણિયા જેમને હું જાણું તે એક શિક્ષક, એ સિવાય કોઈ હશે તો એ પણ આંગળીના વેઢે ગણાય એટલા. બાકી કોઈ નહીં.

 આ સમાજના આગેવાનો આજે ઓફીસ પર ખાસ મળવા આવ્યા. વળી કારણ મજાનું. 

અમારા સમાજના બાળકો ભણી શકે તે માટે હોસ્ટેલ બાંધવી છે. જમીન ખરીદી મકાન ઊભુ કરવામાં તમે સહયોગ કરો...

એ પછી વાત થઈ સંગઠનની. જો સંગઠન થાય તો સહયોગ કરીશુંનું અમે કહ્યું ને એમણે એ માન્ય રાખ્યું.આમ તો અમારી માણસામાં આવેલી હોસ્ટેલમાં આ સમુદાયના બાળકો ભણે પણ એમની પોતાની અલાયદી હોસ્ટેલ થાય તો એ લોકો કહે, એમ વધારે બાળકો ભણવા આવી શકે..બસ સમાજ અને VSSM બેઉના પ્રયત્નોથી એમનું સ્વપ્ન સત્વરે પૂર્ણ થાય એવું કરીશું...પણ ગમ્યું તેઓ શિક્ષણ માટે સંગઠિત થયા તે... #MittalPatel #VSSM #Education #communityservice #strengthening

Mittal Patel asked them to form a community association

The leaders of the Bajaniya Community came to see
Mittal Patel with a fascinating request

The leaders f the Bajaniya Community came to see Mittal Patel 
with a fascinating request

 Mittal Patel ensure that our combined efforts help
bring the dream of this community to life.