Children of VSSM’s Vatsalya hostel participate in a fun-fair

VSSM's hostel children with the college students at funfair

H. L. College of Commerce, a renowned college of Ahmedabad recently organized a fun fair, an annual event they host to celebrate completion of yet another academic session. This year they decided to invite the children from VSSM’s Vatsalya hostel to be part of the fun filled activities that included games, music and food. Our children had a gala time at the fete  - they danced, played games and won prizes and relished the food at various stalls.  

One of the objectives of having hostels in urban areas is to make the children of  the nomadic communities part of the main stream society, create opportunities for the urban and the nomadic communities to get to know and mingle with  each other. Events like these become a perfect platform to attain these goals. We were delighted with the fact that the youth of today cared and took such initiative to invite these children. We are thankful to the organizers and the students of the funfair for inviting us over and making the children feel comfortable at the same time….

Nomadic children had a gala time at funfair

vssm હોસ્ટેલમાં ભણતા બાળકોએ આનંદ મેળામાં ભાગ લીધો

એચ એલ કોલેજમાં આનંદ મેળો હતો.. VSSM ધ્વારા સંચાલિત ‘વાત્સ્યલ્ય’ છાત્રાલયનાં બાળકોને આમંત્રણ મળ્યું...બાળકો આનંદ મેળામાં ગયા ... એચ એલ કોલેજના યુવાન વિદ્યાર્થીઓ સાથે ખુબ આનંદ કર્યો સૌએ.. રમતો રમી, નાચ્યા કુદ્યા અને ઇનામો પણ મેળવ્યા.. વિચરતી જાતિનાં આ સૌ બાળકો સમાજમાં હળી-મળી જાય એ ધ્યેય સાથે જ અમે છાત્રાલય શરુ કરી હતી.. અને આજે અમદાવાદનાં યુવાનો સાથે અમારા બાળકોને ભળતા જોઈને અમારા સૌના મનમાં આનંદનો મેળો ભરાઈ ગયો... બસ એ જ આનંદને ફોટામાં ઝીલ્યું છે. એચ એલ કોલેજના વિદ્યાર્થીઓએ જે આયોજન કર્યું અને અમને બોલાવ્યા એ માટે તે સૌનો આભાર. 

LIC of India gifts VSSM a bus to ferry hostel children to and from the schools.

LIC Golden Jubilee Foundation donates school bus to VSSM

When VSSM embarked on its mission to educate the children of nomadic and de-notified communities little was it aware of the challenges it would require to tackle to ensure these children cross the threshold of schools and class-rooms.  It has been a humongous task and the challenges have been both, from within and outside the communities. Nonetheless, we remained persistent and continued with our heuristic approach to bring these children to school. From enrolling the children to ashram-shalas and village schools to sensitizing the society, authorities and communities to setting up bridge-schools in settlements and now starting hostels for these children, we have tried all possible methods to make sure  these children get absorbed in the mainstream education system.

The Bus gifted to VSSM by LIC of India.

The most effective of all the above-mentioned initiatives has been the approach of setting up hostels. The concept is, the children stay with the VSSM operated hostels and are enrolled in the best of the private schools. The two hostels functioning in Ahmedabad demonstrate our philosophy of educating the children of extremely marginalized nomadic communities. As the children stay with the hostel, they attend some of the best private schools of Ahmedabad. But, the distance between hostels and schools has always been a concern. The children travelled to and from the school in vehicles that have been hired by VSSM.

A while ago, our well-wisher based in Baroda, Shri Bharatbhai Desai paid a visit to the hostel. He gathered his impressions on the daily commute issue faced by these children. Shri Desai appealed the LIC of India to support the cause. The LIC of India, decided to donate a Bus from its Golden Jubilee Fund. Apart from this the RTO Commissioner also obliged and exempted 95% of RTO tax that was required to be paid to secure the bus permit.

LIC officials handover the bus to the nomad chidren of VSSM
hostel children 

 We recently had a Bus dedication ceremony. It was specially attended by Shri. Venugopalji, Zonal Manager, LIC of India.  The officials from LIC were highly appreciative of the work VSSM does and has committed further assistance if required. We are glad to have amongst us friends and well-wishers like Shri Bharatbhai, who are eager to help when needed. We are thankful to have such compassionate friends walking alongside us all the time!! It is they who have been instrumental in easing our worries!!

VSSM સંચાલીત હોસ્ટેલના બાળકોને શાળામાં લાવવા લઈ જવા એલ.આઈ.સી દ્વારા બસ ભેટમાં આપવામાં આવી.

ભણતર સાથે અમારે કાંઈ લેવા દેવા નહીં તેવું માનતી વિચરતી જાતિની કેટલીયે વસાહતોમાંના બાળકોને ભણાવવાનો અમે સંકલ્પ કર્યો. શરૃઆત તંબુશાળાથી કરી અને તેમાંથી પછી હોસ્ટલ થઈ. હાલમાં vssm દ્વારા અમદાવાદમાં જ બે હોસ્ટેલ ચાલ છે. બાળકો હોસ્ટેલમાં રહીને અમદાવાદની સારામાં સારી નિશાળમાં ભણવા જાય છે.

બાળકોની હોસ્ટેલથી શાળાનું અંતર વધારે. ભાડેથી અમે વાહન બંધાવ્યું છે જે બાળકોને શાળામાં લઈ જાય છે. વડોદરામાં રહેતા vssmના શુભેચ્છક સ્વજન શ્રી ભરતભાઈ દેસાઈ સંસ્થાની મુલાકાતે આવ્યા તેમણે બાળકોને શાળામાં જવા માટે બસ વ્યવસ્થા માટે વિચાર્યું અને એલ.આઈ.સીમાં તેમણે અપીલ કરી. એલ.આઈ.સી.એ પોતાના ગોલ્ડન જ્યુબલી ફંડમાંથી બસની વ્યવસ્થા કરી આપી. બસ અર્પણ વિધી વખતે એલ.આઈ.સી.ના ઝોનલ મેનેજર શ્રી બી.વેનુગોપાલજી ખાસ ઉપસ્થિત રહ્યા. તો સાથે બસનો ભરવો આર.ટી.ઓ.ટેક્ષમાંથી આર.ટી.ઓ.કમીશનરે 95 ટકા માફી આપી. 

એલ.આઈ.સી.માંથી ઉપસ્થિત તમામ અધિકારીઓએ vssmના કામને બિરદાવ્યું અને કામમાં કોઈ પણ રીતે વધારે મદદરૃપ થઈ શકાય તો તે માટેની તત્પરા દર્શાવી. vssmના કામો સાથે ભરતભાઈ જેવા ઘણા શુભેચ્છકો જોડાઈ રહ્યા છે અને તેમના જેવા સૌ સ્વજનોના કારણે જ આ કામો થઈ રહ્યા છે તે સૌનો આ તબક્કે આભાર માનીએ છીએ. 

ફોટોમાં એલ.આઈ.સી. દ્વારા vssmને આપવામાં આવેલી બસ જોઈ શકાય છે. 

Manisha Devipujak shared her feelings after video call to Pakistan on Republic Day - VSSM

Manisha Devipujak sharing her feelings with the media

“Didi, I always wondered how are the people from this country, what is life like in their country?? Will they understand our language?? But, after talking to them I realized they are so much like us….”

“Didi you know, that Nilofur aspires to be a doctor and I also want to be one, it is raining there right now while its cold here, they like to watch and sing Salman Khan songs and movies, when they are so much like us why does everyone call them different??”

This are the expressions and thoughts of Manisha Devipujak, after her SKYPE interaction with the children from a school in Peshawar- Pakistan.

There is so much the children can teach us, if only we are willing to learn…

In the picture – Manisha sharing her feelings with the media after her video call interactions with fellow  children of Pakistan..

“દીદી મને બહુ મન થતું કે ત્યાના લોકો કેવા હશે ? શું કરતા હશે ? આપડે એમને કૈંક કહીશું તો એ કેવી રીતે સમજશે ? પણ તેમની સાથે વાત કરી તો ખબર પડી કે આતો આપણા જેવા ને જેવા જ છે.. 

દીદી એ નીલોફરને ડોક્ટર બનવું છે ને મારે પણ... 

ત્યાં હાલ વરસાદ પડે છે અને અહિયાં ઠંડી છે...

એને સલમાન ખાન ગમે છે, પીચ્ચરનાં ગીતો ગાવા ગમે છે, નાચવું ગમે છે અને મને પણ... 

આ લોકો આપણા જેવાને જેવા જ છે તો બધા એમને જુદા કેમ કહે છે ?”

મનીષા દેવીપુજક વિડીયો કોલમાં પાકિસ્તાનનાં બાળકો સાથે વાત કર્યા પછી મને પોતાના મનની વાત કહી રહી હતી..... 

બાળકો પાસેથી કેટલું બધું શીખી શકાય નઈ ? 

(ફોટોમાં મનીષા વિડીયો કોલ પછી મીડિયા સામે પોતાની લાગણીઓ અભિવ્યક્ત કરી રહી છે)

VSSM celebrates Republic Day in a unique way….

Nomadic Children standing up in respect for the
national anthem

The occasion was  the Republic Day of India, the national anthems were being played on SKYPE and the children of Baccha Khan High School in Peshawar and the nomadic children of VSSM operated hostels stood up in respect for the national anthems of both these countries.

It had been decided that the children of both these institutes located in distant lands will interact over SKYPE for 35 minutes where they will share with each other insights of their lives and lands. But once the children got talking it was difficult to keep track of the time limit. They talked about Mohenjo-Daro and Harrapan civilizations, Bollywood, Salman Khan, foods and places of interest, festivals, their aspirations and so much more and the 35 minutes got extended to 3 hours.

The article was mentioned in Divya Bhaskar

The children on both the sides felt why can’t they be friends when there was so much of similarity… invites to  visiting each other’s countries were exchanged before saying their goodbyes...

Wish we could be this simple and innocent,  the world definitely would have been a better place….

As seen in the picture,  the article was very well mentioned in Divya Bhaskar and children standing up in respect for the national anthem.

The entire though of observing the occasion in such a unique way was conceptualized and executed by one of our youngest team members Maulikraj. We are so glad he is part of the VSSM team…

vssm દ્વારા અનોખી રીતે ઊજવાઈ 26મી જાન્યુઆરી

ભારત અને પાકિસ્તાનનું રાષ્ટ્રગાન તા.26મી જાન્યુઆરી 2017ના રોજ સ્કાઈપ પર ગવાયું અને બચ્ચાખાન મોર્ડન  હાઈસ્કુલ પેશાવરના વિદ્યાર્થીઓ અને વિચરતા સમુદાય સમર્થન મંચ સંચાલિત હોસ્ટેલમાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓ ઊભા થયા અને એકબીજાના રાષ્ટ્રગાનને સન્માન આપ્યું. 

35 મીનીટ વાતો કરવાનું નક્કી કર્યું હતું તેની જગ્યાએ વાતો ખૂટતી જ નહોતી. મોહેંજો દરોથી લઈને હડ્ડપન્ન સંસ્કૃતિ, સલમાનખાન, હિન્દીફિલ્મો, ગુજરાતના ફરવા લાયક સ્થળો, અહીંયા બનતી વાનગી, ઊજવાતા તહેવારો, મોટા થઈને શું બનવું છે, વગેરે વગેરે કાંઈ કેટલીયે વાતો થઈ. લગભગ 3 કલાક વાતો કરી.

બાળકોની નિર્દોષ વાતો તમે અમારા જેવા જ છો. આપણે દોસ્તી કરી શકીએ. તો સામે હમ દોસ્ત હૈ એટલે જ વાત કરીએ છીએ. છેવટે તમે પાકિસ્તાન – પેશાવર આવજો અને તમે ભારતમાં અમદાવાદ આવજોની મીઠી યાદ સાથે વાતો બંધ થઈ. 

બધા જ આવા નિર્દોષ થઈ જાય તો કેટલું સારુ..

ફોટોમાં રાષ્ટ્રગાનને સન્માન આપી રહેલા બંને દેશના બાળકો તથા દિવ્યભાસ્કરે ખુબ સરસ રીતે આખી વાતને પ્રકાશીત કરી તે જોઈ શકાય. 

આવો અનોખો વિચાર આપનાર અમારી ટીમનો સૌથી નાનો મૌલિકરાજ. સાથે છે એનો આનંદ..

After the fight of VSSM, school authorities agreed to allow the Nomadic children into the school….. The continued struggle for inclusion..

Nomadic families parents
with the children who have been refused admissions….

The children of nomadic communities have historically never been to school. It is a huge-huge challenge to bring these children to school, in fact to build the environment of learning in each settlement is a great task, right from acclimatising the children to sensitising the parents and school authorities. So when 9 children belonging to Vansfoda community were suddenly removed from the school by its principal, it sent a wave of shock and anger amidst the team of VSSM and community. 

The children of 9 Vansfoda families living in Gondal had never been to school. But the pre-condition set by VSSM’s Kanubhai of not working for people whose children aren't in school compelled the parents to send their children to nearby school. In June 2016 VSSM’s Kanubhai enrolled these children in the primary school near their settlement. This nearest school was still quite a distance for the children to walk two times daily.  Hence an auto-rickshaw to ferry the children to school was hired at the cost of Rs. 300 per child. 

However, the teachers did not like these children attending school, four days later the children were removed from the school. The young children had to walk back home. This continued for another 5 days. The children went to school but the teachers would remove them from classes and send them back. It did not feel right hence one of the members from the community Hameerbhai informed Kanubhai about this daily scenario. Kanubhai accompanied with the parents reached the school to meet the principal and the reasons he listed for removing the children were shocking and unbelievable. 

The admissions were late (after the completion of admission dates) 

The children are filthy and duffer. They would spoil the school results. 

They have no birth-certificates, nor do they have any school dress 

After hearing what the principal had to say Kanubhai just couldn’t take anymore. He gave his peace of mind to the school authorities who then agreed to allow the children into the school…..

What more can we say of the way systems work and the multiple issues the team of VSSM is tackles on daily basis… it is for the team we have that we can redress such unwarranted yet complex issues….

ગોંડલમાં રહેતા વાંસફોડા સમુદાયના 9 બાળકોને પ્રાથમિકશાળાના આચાર્યેએ અચાનક શાળાએ આવવાની ના પાડી દીધી. અત્યાર સુધી વાંસફોડા પરિવારના બાળકો શાળામાં જતા નહોતા પણ VSSMના કાર્યકર કનુભાઈએ આ બાળકોને જુન 2016ના રોજ જામવાડી પ્રાથમિકશાળામાં પ્રવેશ અપાવ્યો હતો. શાળા વસાહતથી દૂર હતી પહેલાં તો વાંસફોડા પરિવારો બાળકોને મોકલવા તૈયાર નહોતા પણ જે વસાહતમાં બાળકો ના ભણે ત્યાં અમે કામ નથી કરતા તેવા કનુભાઈના નિયમથી તેઓ થોડા ડર્યા અને બાળકોને ભણવા બેસાડ્યા. વસાહતથી શાળા દૂર એટલે રૃા.300 પ્રત્યેક બાળકના એમ રૃા.1800ના માસીકભાડાથી તેમણે રીક્ષા બાંધી.

પણ શાળાના શિક્ષકોને આ બાળકો ગમે નહીં. એટલે બાળકોને ચારેક દિવસ બેસવા દઈને પછી શાળામાં ગયેલા બાળકોને કાઢી મુક્યા. નાના બાળકો શાળાએથી ચાલતા ઘરે આવ્યા. બીજા દિવસે પાછા શાળામાં મોકલ્યા તો પણ પાછા મોકલી દીધા. સળંગ પાંચેક દિવસ આવું થયું એટલે વસાહતના હમીરભાઈએ કાર્યકર કનુભાઈને જાણ કરી.

કનુભાઈ વાલી અને બાળકો સાથે શાળામાં ગયા તો આચાર્યએ આ બાળકોને એડમીશન સામે જે કારણો દર્શાવ્યા તે દુખદ હતા.

1. ‘એડમીશનનો સમય પુરો થઈ ગયો પછી તમે બાળકોને મોકલ્યા એટલે અમે ના લઈ શકીએ. 

2. આ બાળકો ગંધાતા છે. ઠોઠ છે અમારી નિશાળનું રીઝલ્ટ બગાડશે.

3. જનમના દાખલા નથી..

4. સ્કુલડ્રેસ નથી

કનુભાઈએ આચાર્ય સાથે શાળાના આખા સ્ટાફને બરાબર ખખડાવ્યો ત્યારે જતા તેમણે બાળકોને શાળામાં બેસાડવા કમને રાજીપો વ્યક્ત કર્યો.

કેવું તંત્ર છે? VSSMના કાર્યકર કેવા કેવા ફલક પર લડી રહ્યા છે. નિત નવા પડકારો ઝીલનાર આવા સરસ કાર્યકરો અમારી સાથે છે જેનો આનંદ છે અને તેમના કારણે જ આ કામો શક્ય બને છે.

જે બાળકોને શાળામાં ભણવાની ના પાડી તે બાળકો તેમના માતા પિતા સાથે..

It is that time of the year when children staying with our hostels are gearing for mid-term examinations!!

Bal-dost Bhumi mentoring 

our girls at Unnati Hostel.

Most of us would agree to the fact that the last thing a child would like to do is study or go to school!! And the children staying at all of our hostels are no exception either, if they could have a choice they would dance their way to success rather than study. Such intense is their love for dancing that given a choice they would wand to dance their way to college. As our bal-dosts \often say, “if we could play the music for the entire night, these children would dance all night!!” 

The children who stay with our hostels have either studied with the village government schools and the rule of not detaining the children until 8th grade and poor standard of education means these children lag behind even with the fundamentals, so what if they are in grade 7th!! Hence our bal-dosts are required to put in extra efforts to make them attain even the basic levels. Add to this their love for outdoors and dance, distractions when it comes to focusing on studies! The bal-dosts have been nurturing the habit of regular studying in these kids sometimes bribing them with some extra dance time to ensure they finish the mandatory homework. 

Our super hand working and dedicated bal-dosts have helped in kindling the love for learning amidst these kids. The sheer poverty these kids have lived through has never permitted them to  dream of a better and brighter tomorrow but the love and care of bal-dosts is opening up the world of dreams for our children, a world they have never been to until now but hopefully  a world they will  be frequenting much often now!! 

VSSMની હોસ્ટેલમાં ભણતી દીકરીઓ પરિક્ષાની તૈયારી કરતી.

એક બાળક તરીકે વિચારીએ તો ભણવું ક્યારેક જ ગમે મોટાભાગે જીવ તો રમવામાં જ હોય. અમારી વિચરતી જાતિઓના બાળકોને તો રમવાનું તો ગમે પણ રમવાય કરતાં પાછુ નાચવાનું ખુબ ગમે. અમારા બાલદોસ્તો કહે તેમ આપણા બાળકો જો આખી રાત મ્યુઝીક વાગેને તો આખી રાત થાક્યા વગર નાચે. આવા અમારા મસ્ત બાળકોને ભણતા જોવાનો આનંદ અનેરો છે.

ઘરેથી પહેલાં વહેલાં હોસ્ટેલ પર આવે ત્યારે તો વાંચતા કે લખતા કાંઈ આવડતું ના હોય. પણ તેમની વસાહત નજીકની સરકારી શાળામાં તેઓ ઉત્તરોતર આગળના ધોરણમાં જતા જાય એટલે ભણવા આવેલા સાતમાં ધોરણમાં ભણતા બાળકને વાંચતા ના આવડે તેવું મોટાભાગના કિસ્સામાં બને. 

આવા બાળકોને VSSMના બાલદોસ્તો ખૂબ મહેનત કરીને ભણાવે. ક્યારેક તો આટલું ભણી લેશો તો પછી સાથે નાચીશું તેવી લાલચ પણ આપે. પણ ધીમે ધીમે બધુ ગોઠવાતું જાય.

બસ આ બાળકોને અમારે સ્વપ્ન જોતા કરવાના છે. સ્વપ્ન જોશે તો  જીંદગી બદલાશે તેવો અમને ભરોષો છે. અમારા બાલદોસ્તો પણ આ બાળકોના આંખોમાં સ્વપ્નની કાજળ આંજતા થયા છે અને એટલે જ મહેનત કરીને ભણાવે છે. 

ઉન્નતી હોસ્ટેલની દીકરીઓને પરિક્ષાની તૈયારી કરવાતી બાલદોસ્ત ભૂમી

Children staying with VSSM operated Vatsalya hostel shine at the district level performing art competitions….

Dexterous skills  and performing arts - in the past these  were the two hallmark features that one would associate with the  nomadic communities.  Sadly, with the advent of modern means of entertainment and mechanised productions,  the value and demand for these skills and arts have almost disappeared. There is no doubt that the skill these communities possess are priceless  and such arts and crafts need to be nurtured and promoted. 

Pravin and Vijay with their certificates of appreciation...

VSSM has been striving to preserve this precious inheritance. We have tried to give a contemporary touch to  the Bhavai theatre form, train and equip the artists with better musical instruments, regularly host their performances and much more. While the efforts in the direction continue it is also important that the current generation of these communities remain in-tune with their glorious legacy. 

Thus, while they are staying with us in VSSM operated hostels we try to encourage them into musical performance during the prayer  time and other celebrations in the hostels. The hostels prove to be their learning grounds. 

Recently, during the  Kala Utsav event organised by the  State Government of  Gujarat , two students staying with the VSSM managed and Aarti Foundation supported Vatsalya Hostel performed exceptionally well at the Ahmedabad district level and won laurels for their school. Master Pravin Palali won stood first in the ‘child-poet’ category while Master Vijay Nat bagged the first price in Dholak performance. The received certificates and cash price each. 

Such instances help in bringing back the confidence in the kids as well as strengthens our belief that we are on the right path. A special thank you  to our  Bal-Dosts Valji and Hairkishan for working tirelessly with these children and mentoring them with so much of love and care!!!

VSSM સંચાલીત હોસ્ટેલમાં ભણતા વિચરતી જાતિના વિદ્યાર્થીઓ જિલ્લાકક્ષાની સ્પર્ધામાં ઝળક્યા

વિચરતી જાતિનો અદભૂત કલાવારસો હતો. એક સમય હતો જ્યારે તેમની કલાની ચોતરફ બોલબાલા હતી. તે પછી નટના ખેલ હોય કે ભવાયાની ભવાઈ. પણ સમાજ વિકાસ થયો તેમાં આ સમુદાયોની પરંપરાગત કલાઓ પણ વિસરાતી ગઈ. VSSM આ સમુદાયોની પરંપરાગત કલાઓને નવા સ્વરૃપમાં લોકો સમક્ષ મુકવાનું કરવા ધારે છે પણ આ ઘણી મહેનત માંગતું કામ સાથે આર્થિક રીતે પણ ખાસા એવા ખર્ચે થનારું કામ છે. પણ તે કરવાનું છે એ નક્કી.

ત્યાં સુધી આ સમુદાયની જે પઢી આપણી પાસે રહીને ભણી રહી છે તે તેમની ગાયન અને વાદન શૈલીમાં આગળ એવા પ્રયત્નો VSSM દ્વારા થઈ રહ્યા છે. 

VSSM સંચાલિત અને આરતી ફાઉન્ડેશન તેમજ સમાજના સહયોગથી ચાલતી વાત્સલ્ય હોસ્ટેલમાં ભણતા બાળકો નિયમિત સાંજે પ્રાર્થનામાં પોતાને ગમતા ભજનો ઢોલક, ખંજરી જેવા વાદ્યો વગાડીને ગાય છે. આ તેમની પ્રયોગશાળા છે.

રાજ્ય સરકાર દ્વારા આયોજીત કલાઉત્સવમાં અમદાવાદ જિલ્લામાં વાત્સલ્ય હોસ્ટેલમાં ભણતા બાળકોમાંથી પ્રવિણ પલાણીનો બાળકવી તરીકે તેમજ વિજય નટનો ઢોલક વાદનમાં પ્રથમ નંબર આવ્યો. બંને બાળકોનું જિલ્લા કક્ષાની આ સ્પર્ધામાં સન્માન થયું અને રોકડ ઈનામ પણ આપવામાં આવ્યા.

વિચરતી જાતિની ભાવી પેઢી તેમની પરંપરાગત આવડતોને આગળ ધપાવે તેવી ઈચ્છાને ઉપરોક્ત બંને વિદ્યાર્થીઓએ અનુમોદન આપ્યું. બંને વિદ્યાર્થીઓને તેમના ભાવી માટે ખુબ શુભેચ્છા અને તેમની પાછળ મહેનત કરવાવાળા બાલદોસ્ત વાલજી, હરકીશનને થેક્યુ...

ફોટોમાં પ્રવિણ અને વિજય પોતાને મળેલા પ્રમાણપત્રો સાથે..